Ανδρόνικε… Μπήκε η νέα σεζόν. Πώς σε βρίσκει; Τι ετοιμάζεις;

Καταρχάς σας ευχαριστώ για την φιλοξενία στο site σας. Φέτος το φθινόπωρο θα παρουσιάσουμε το νέο μου τραγούδι «Η ζωή είναι τραμπάλα» σε μουσική Λάκη Παπαδόπουλου και στίχους Παντελή Αμπαζή σε συνεργασία με την Panik Oxygen και θα κάνουμε ζωντανές εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Στην Αθήνα πραγματοποιούμε εμφανίσεις παρέα με τον Γιώργο Πανταζή στο πιάνο, τον Στέφανο Γεωργιτσόπουλο και τον Κώστα Χατζόπουλο στις κιθάρες, σε ενα πολύ όμορφο χώρο, τις Ρίζες Κεραμεικού. Παράλληλα συμμετέχω στην παράσταση «Ας ξαναβρούμε ο ένας τον άλλο» στο Θέατρο «Κατω απο τη γέφυρα».

Χειμώνας και λίγο πιο κοντά στα χριστούγεννα, σιγά, σιγά. Τι τύπος είσαι;

Νομίζω ότι είμαι πιο χειμερινός τύπος. Αγαπώ το κρύο και τις συναντήσεις σε σπίτια με καλούς φίλους, όντας σπιτόγατος, τις πολύωρες συζητήσεις και ταινίες με ζεστό καφέ. Η καθημερινότητα μου περιλαμβάνει όμορφες στιγμές με φίλους, βόλτες στο κέντρο της πόλης όπου και διαμένω. Πρόβες και πολύωρες συζητήσεις με φίλους μουσικούς που καταλήγουν πάντα σε σουβλατζίδικα της περιοχής όπου βρισκόμαστε. Προσπαθώ να παρακολουθώ ποικίλες θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, δανείζομαι ιδέες, ακούω προτάσεις και προσπαθώ να τις εντάξω στα δικά μου δεδομένα.

Το καλύτερο μέρος για να περάσεις τις γιορτές, ποιο είναι;

Καθαρά για συναισθηματικούς λόγους προτιμώ να περνάω τις γιορτές με καλούς φίλους και την οικογένειά μου στη Λάρνακα της Κύπρου, αν μου το επιτρέπουν οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις.

Έχεις μεγαλώσει στη Λάρνακα, που θα λέγαμε είναι επαρχία, πιο ήρεμα τα πράγματα κατά μία έννοια. Αν μιλήσουμε για τα παιδικά σου χρόνια, ποιες διαφορές εντοπίζεις με τα σημερινά παιδιά; Τι θα έλεγες ότι σου λείπει περισσότερο;

Για τα παιδικά μου χρόνια μόνο με γλυκά λογια μπορώ να αναφερθώ. Όμορφα, ξέγνοιαστα χρόνια γεματα φίλους, μουσική και όμορφες στιγμές με τους πολύ δικούς μου ανθρώπους. Μεγάλωσα την δεκατεία του ‘90 στη Λάρνακα της Κύπρου, οπότε εχω παίξει σε αλάνες, χωράφια. Πράγματα φυσιολογικά για την εποχή. Σαν παιδί εχω βγει αρκετά νομίζω αν και πάντα μου άρεσαν και οι πιο παρεΐστικες «σπιτικες» βραδιές ως γνήσιος σπιτόγατος. Κάτι που συνεχίζω μέχρι σήμερα ως μεγάλο πια παιδί… Σίγουρα η ζωή σε μια μικρή πόλη της Κύπρου διαφέρει απο τη ζωή στην Αθήνα, ειδικά την δεκαετία του ‘90. Μου λείπει σίγουρα η ανεμελιά κι η αθωότητα της παιδικής μου ηλικίας.

Τότε είχαμε και πολλά ενδιαφέροντα, όπως και εσύ είχες και ασχολούσουν με τη μουσική. Αυτή η αγάπη σε έφερε εδώ που είσαι σήμερα. Νιώθεις περήφανος ; γιατί τα όνειρα, εν μέρει, έχουν γίνει πραγματικότητα.

Ο λόγος για τον οποίο εγκαταστάθηκα στην Αθήνα ήταν καθαρά η ενασχόληση μου με την δισκογραφία κάτι που ξεκίνησε το 2010 με το πρώτο μου άλμπουμ. Στην Κύπρο δόξα Τω Θεώ πηγαίνω αρκετά συχνά για λόγους τόσο επαγγελματικούς όσο και προσωπικούς . Περήφανος δεν νιώθω για κάτι, νιώθω όμως ικανοποίηση για κάποιες συνεργασίες μου με σπουδαίους καλλιτέχνες, τόσο σε καλλιτεχνικό επίπεδο όσο και σε προσωπικό. Το γεγονός ότι συνεργάστηκα κι εύχομαι να συνεχίσω να συνεργάζομαι με αξιόλογους συνθέτες εκτός από ευγνωμοσύνη μου δημιουργεί και την υποχρέωση να δικαιώσω τα κομμάτια τους. 

Μέχρι τώρα έχεις κυκλοφορήσει ένα σιντί, διάφορα singles, πολλές και όμορφες συνεργασίες. Να μιλήσουμε όμως για τα τραγούδια σου και συγκεκριμένα για το τελευταίο «η ζωή είναι μια τραμπάλα». Πες μου τα πάντα για αυτή τη συνεργασία. Πώς προέκυψε; Ο Λάκης Παπαδόπουλος είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα, με τρομερή ιστορία. Τι έμαθες από αυτόν που θα θυμάσαι και σου έχει χαραχθεί στο μυαλό;

Με τον Λάκη Παπαδόπουλο έχουμε γνωριστεί σε μια συναυλία στην πατρίδα μου, συγκεκριμένα στη Λάρνακα, μέσω μιας κοινής φίλης, της Γεωργίας Γεωργίου, την οποία κι ευχαριστώ. Ήταν μια πολύ όμορφη μουσική συνάντηση και μια γλυκιά βραδιά. Ακολούθως, βρεθήκαμε στην Αθήνα, ακούσαμε παρέα αρκετά τραγούδια, δοκιμάσαμε και πειραματιστήκαμε, μεχρι και την ηχογράφηση του ντουέτου μας, σε στίχους του Παντελή Αμπαζή. Περάσαμε πολύ όμορφες στιγμές στο στούντιο, μιας και ο Λάκης πέραν απο δάσκαλος είναι ένας πολύ θετικός άνθρωπος που πειραματίζεται διαρκώς στη μουσική του, ψάχνοντας το τέλειο, αλλά παράλληλα λειτουργεί αυθόρμητα και με καλή διάθεση, κάνοντας τη συνεργασία φιλική και ανθρώπινη. Η προσωπικότητα ενός καλλιτέχνη, για μένα παίζει πρωταρχικό ρόλο, οι επιλογές τους, ο τρόπος που συμπεριφερονται στους συναδέλφους/συνεργάτες τους και γενικά η στάση ζωής τους.

Αν πιαστώ από τον τίτλο, θα ήθελα να πω ότι όταν ακούω τη λέξη τραμπάλα, μου έρχεται στο μυαλό το «πάνω, κάτω». Είναι δύσκολη η ζωή ώρες, ώρες. Το έχεις βιώσει αυτό ή είσαι από τους τυχερούς που πηγαίνουν καλά τα πράγματα στη ζωή του;

Η ζωή είναι όντως τραμπαλα, με τα πάνω και τα κάτω της. Δεν νομίζω ότι υπαρχει άνθρωπος που είναι συνεχεια στα πάνω του. Το θέμα ειναι να κρατάμε τα θετικά και να είμαστε ευγνώμονες για αυτά που εχουμε. Οι δυσκολίες και οι αναποδιες είναι αναπόφευκτες οπότε θα πρεπει να είμαστε σε θεση να μαθαίνουμε απο αυτές και να προχωράμε μπροστά.

Θα ήθελα να μου πεις πώς κάποιος νεαρός στη σημερινή εποχή, μπορεί να ξεφύγει από τα οποιαδήποτε προβλήματα έχει. Τι θα έκανες εσύ ας πούμε σε μια δύσκολη κατάσταση.

Το θέμα είναι να αντιμετωπίζουμε τις όποιες δυσκολίες μας έρθουν με ψυχραιμία. Εγώ προσωπικά στρέφομαι στα δικά μου ατομα, σε καλους φίλους, τους οποιους θεωρώ οικογένεια μου και στη σχέση μου. Γενικά σε ανθρώπους που έχω εμπιστοσύνη στις αντιλήψεις και τις πεποιθήσεις τους.

στη μουσική του σήμερα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και συγκεκριμένα στο επάγγελμα σου. Πολλοί νέοι τραγουδιστές. Τι είναι αυτό που θα πεις ότι, ναι, αυτός το έχει και θα πάει μπροστά. Τι χρειάζεται κάποιος, εκτός βέβαια από γερό στομάχι, σε μια τέτοια δουλειά; Όπως αυτή του τραγουδιστή…

Τα πράγματα για τους νέους καλλιτέχνες δεν φαίνονται και πολύ θετικά μιας και η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της χώρας δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Πόσο μάλλον σε αυτό τον χώρο ο οποίος ανέκαθεν μαγνήτιζε πολλούς αλλά χώραγε λίγους, λόγω της λαμπερής του φύσης. Όσον αφορά στα προσόντα, θεωρώ πως χρειάζεται μυαλό και πειθαρχία, ώστε να γινεται προσεκτική επιλογή ρεπερτορίου και σωστών συνεργατών. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει κάποιο μυστικό της επιτυχίας, παρα μόνο επιμονή και υπομονή καθώς δεν χαρίζεται τίποτα σε κανέναν.

Την τελευταία φορά που είχαμε μιλήσει, γινόταν ένας πανικός με τα τάλεντ σόους και ακόμα όπως βλέπουμε γίνεται… Γιατί πιστεύεις είναι τόσα πολλά; Είναι φάση; Και θέλω να μου πεις αν παρακολουθείς κάποιο από αυτά κι αν θα πήγαινες, δεν ξέρω βασικά αν έχεις κάνει κάποια προσπάθεια κι εσύ…

΄Οσον αφορά στα reality έιναι σαφώς μια πολύ καλή λύση στις μέρες μας, αλλιώς δεν θα υπήρχε τόση ζήτηση στην ελληνική και διεθνή τηλεόραση. Είναι ένας πιο προσιτός και άμεσος τρόπος να παρουσιάσει κάποιος την δουλεία του, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι θα του εξασφαλίσει μια θέση στον χώρο όταν πέσουν τα φώτα και τελειώσει το reality. Αποτελεί όμως μια σημαντική βοήθεια. Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ιδίαν γνώμη μιας και δεν έχω λάβει μέρος σε κάποιο reality, χωρίς όμως να κατακρίνω κάποιο από αυτά. Δείχνω πάντα προτίμηση στο μουσικό κομμάτι και όχι στο lifestyle που συνοδεύει αναπόφευκτα τα παιχνίδια αυτά, η τουλάχιστον κάποια από αυτά.

Δύσκολα τα πράγματα στη δουλειά μας, στη ζωή μας γενικότερα. Θέλω να περάσουμε και στις ανθρώπινες  σχέσεις. Και το προηγούμενο τραγούδι σου, έχει τίτλο «σ’έχασα». Πόσο εύκολα προχωράς εσύ όταν χάνεις κάποιον άνθρωπο, όχι μόνο στα ερωτικά, αλλά και σε φιλικό επίπεδο…

Όπως λέει ο υπέροχος στίχος της Ρεβέκκας Ρούσση στη συνέχεια «Μες το τραύμα μου, θαύμα θα βρω». Σαφώς και η απώλεια με πληγώνει, οπως και τον κάθε άνθρωπο άλλωστε, αλλά προσπαθώ να ξεπερνάω την όποια απώλεια παρέα με πιστούς φίλους κάνοντας πολύωρες συζητήσεις.

Οι σχέσεις έχουν γίνει πολύ δύσκολες, έτσι; Γιατί πιστεύεις; Κρυβόμαστε πίσω από μία οθόνη πλέον και δεν πολεμάμε γι αυτό που πράγματικά θέλουμε;

Σίγουρα η ανθρωπινη επαφή ειναι το άλφα και το ωμέγα σε μια σχέση. Αναπόφευκτα η τεχνολογία όσο και να μας διευκολύνει στην καθημερινότητα μας, μας στερεί το ανθρώπινο χάδι..

Αντέχουμε να αγαπάμε τελικά; ή τα παρατάμε εύκολα; ποιο είναι το λάθος στη γενιά μας;

Η επιμονή και η υπομονή που δείχνει καποιος σε μια σχεση όμως, ειναι καθαρά θέμα χαρακτήρα, δεν πιστευω οτι εχει να κανει με την εποχή, ούτε ότι είναι μόδα

Περνάμε τώρα σε πιο χαλαρές ερωτήσεις… Αγαπημένο χρώμα, αγαπημένο φαγητό, αγαπημένος ήρωας, αγαπημένο έργο που είδες τώρα τελευταία, αγαπημένο τραγούδι που άκουσες τελευταία και σου έμεινε…

Αγσπημένο μου χρώμα ειναι το βαθύ Ελληνικό μπλέ. Ειναι θεωρώ το χρώμα που με ηρεμεί περισσότερο.Όσον αφορά στο φαγητό λατρεύω την Ελληνική κουζίνα, συχνά πειραγμένη και με αρκετά μπαχαρικά. Ιδιαίτερη αδυναμία έχω όμως και στα γλυκά και κυρίως στις σοκολατένιες γεύσεις.

Αγαπημένος μου ήρωας απο μικρό παιδί ήταν και παραμένει ο Batman :). 

Η τελευταία ταινία που με εντυπωσίασε ήταν το «Τελευταίο σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη. Αγαπημένο τραγούδι θα έλεγα τις «Μέλισσες» του Γ. καζαντζή και της Ελένης Φωτάκη.

Με ποιον στίχο τραγουδιού θα έλεγες ότι μπορείς να περιγράφεις τη ζωή σου τώρα;

Θα επιλέξω ένα στίχο της Ρεβέκκας Ρούσση απο το τραγούδι μου «Φωτοβολίδα φως μου» (Σ. Κορκολής/Ρ Ρούσση): «Απ´ του έρωτα τα νύχια, δεν ξεφεύγεις τελικά…»

Μένεις στην Αθήνα και στο Παγκράτι… μια υπέροχη περιοχή. Τελικά η Αθήνα είναι ξελογιάστρα;

Αγάπησα το Παγκράτι απο την πρώτη στιγμή. Όντως η Αθήνα είναι ξελογιάστρα. Παρόλα τα ασχημα της, είναι μια μεγαλούπολη με αμέτρητα Θέατρα, Μουσικές σκηνές και πίστες. Μια πολη ζωντανή με πολιτισμό, τόσο τον αρχαίο όσο και σύγχρονο, που με μάγεψε απο την πρώτη στιγμή.

Έχεις ζήσει και Λονδίνο… πολλοί είναι αυτοί, που δεν παλεύουν στη χώρα μας για ευνόητους λόγους και προτιμούν να φύγουν στο εξωτερικό. Πιστεύω όμως ότι δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα. Εκτός κι αν έχεις γνωστούς, κάποιον εκεί. Πιστεύεις ότι οι νέοι πρέπει να φεύγουν αμέσως έξω για να κυνηγήσουν τα όνειρα τους ή να προσπαθούν πρώτα εδώ;

Δυστυχώς πολλοί νέοι αναγκάζονται να ξενιτευτούν για καλυτερες συνθήκες διαβίωσης. Πουθενά τα πράγματα δεν είναι ρόδινα, αν και στο Λονδίνο δεν έχω εργαστεί οπότε δεν εχω βιώσει την κατασταση εκ των έσω για να εκφέρω άποψη. Στον αντίποδα, έχουμε παραδείγματα νέων που γυρίζουν πίσω στην Ελλάδα με φρέσκες ιδέες ή που προτίμησαν να εγκατασταθούν στην επαρχία συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξή της.

Και τέλος, θα ήθελα να μου πεις μερικές από τις μελλοντικές σου σκέψεις, τι να περιμένουμε…

Πρωτίστως εύχομαι να συνεχίσω να υπάρχω στον χώρο και να κάνω αυτό που αγαπώ. Να ‘’περάσω’’ αυτήν την αγάπη μου στον κόσμο, να έχω καλές συνεργασίες που θα με βοηθήσουν να δοκιμάσω αλλά και να δοκιμαστώ…….να πω ωραία τραγούδια από συνεργάτες που με εμπιστεύονται, και ο χρόνος θα δείξει τι αξίζει να μείνει από όλην αυτήν την προσπάθεια. Ακολουθούν καινούργια τραγούδια με ένα απο αυτά να είναι ξενόγλωσσο καθώς και μουσικές παραστάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο

Δώσε μια ευχή στα νέα παιδιά που τα έχουν βρει πολύ σκούρα γιατί δυστυχώς και η χώρα τους, δεν τους βοηθάει καθόλου.

Εύχομαι σύντομα να αλλάξει αυτή η κατάσταση στον τόπο μας και να έρθουν καλύτερες μέρες για όλο τον κόσμο, καθώς και να έχουν επιμονή και υπομονή στους στόχους τους!

Σε ευχαριστώ πολύ!

Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία! Καλό χειμώνα να έχουμε…



LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here