Άντρια! Τι κάνεις; Για να ξεκινήσουμε σιγά,σιγά θα ήθελα να μου πεις πώς περνάς αυτό το διάστημα. Ξεκίνησε η καινούργια σεζόν, έρχεται και ο χειμώνας…

Είμαι πάρα πολύ καλά. Περνάω μια πολύ δημιουργική φάση και περιμένω με χαρά τον χειμώνα ελπίζοντας να φέρει όμορφα πράγματα.

Μιας και ανάφερα χειμώνα, είσαι τέτοιος τύπος; ή θα προτιμήσεις καλοκαίρι;

Αγαπάω όλες τις εποχές. Το καλοκαίρι νιώθω πιο ξέγνοιαστη, απολαμβάνω τον ήλιο τη θάλασσα. Αλλά αγαπώ εξίσου και τον χειμώνα και την γλυκιά του μελαγχολια.

Αγαπημένες περιοχές που θα επιλέξεις να περάσεις τις γιορτές ή το καλοκαίρι; έχεις δηλαδή κάποιο μέρος που θα σε κάνει να το επισκεφθείς συχνά και να σε ηρεμεί;

Αγαπάω κάθε μέρος της Ελλάδας μας. Στην Ελλάδα μπορείς να βρεις παντού ομορφιές για κάθε γούστο και κάθε επιλογή. Έχω αδυναμία όμως στις Κυκλάδες και στην παλαιά Επίδαυρο.

Και λίγο πριν πάμε και στο μουσικό κομμάτι εξ’ολοκληρού, θέλω να μάθουμε περισσότερα για σένα, για να είναι μια πιο αναγνωριστική συνέντευξη… Αν δεν κάνω λάθος μεγάλωσες στη Λεμεσό.  Γενικώς η Κύπρος μου θυμίζει και λίγο επαρχία, οπότε πρέπει να είχες όμορφα παιδικά χρόνια. Πώς τα θυμάσαι;

Ναι μεγάλωσα στη Λεμεσό. Η Κύπρος όντως είναι σαν μια επαρχία της Ελλάδας. Τα παιδικά μου χρόνια είχαν τα πάνω και τα κάτω τους. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχανα κομμάτια από τα παιδικά μου χρόνια γιατί έγινα θεία λίγο πριν κλείσω τα τέσσερα μου χρόνια, αφού έχω 2 αδελφές πολύ μεγαλύτερες και έτσι οι μεγάλοι μου έδωσαν το ρόλο της θείας όμως το τραγούδι και η μουσική μου επέτρεπε να είμαι παιδί και να μένω για πάντα παιδί.

Ποιες διαφορές βλέπεις κυρίως μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου; Γιατί μένεις και χρόνια εδώ…

Ζω μόνιμα στην Αθήνα και σίγουρα θα ζω για πάντα εδώ. Η Κύπρος έχει άλλη νοοτροπία πιο επαρχιακή. Η Αθήνα έχει το χάος που γουστάρω. Που μπορείς να διαλέξεις και την ηρεμία σου αλλά μπορείς να χαθείς και στο πλήθος και κάνεις να μην ασχοληθεί μαζί σου.

 θα ήθελα να μου πεις εάν βλέπεις άλλα πράγματα από τα σημερινά παιδιά από τότε που ήσουν εσύ μικρή. Εμείς πιστεύω είχαμε άλλη νοοτροπία, βγαίναμε έξω, παίζαμε μέχρι αργά. Τώρα τα περισσότερα μένουν μέσα στο σπίτι και πίσω από έναν υπολογιστή…

Δυστυχώς τα παιδιά του σήμερα είναι πίσω από έναν υπολογιστή, ένα τάμπλετ, ένα κινητό. Δεν δημιουργούν αναμνήσεις, υστερούν σε συναισθήματα γιατί χάνουν την ανθρώπινη επαφή… και θεωρώ ότι αργούν να ωριμάσουν γιατί δεν έχουν εμπειρίες στην αληθινή ζωή.

Τα πράγματα, λοιπόν, αλλάζουν και με γρήγορους ρυθμούς. Είσαι άνθρωπος των μεγάλων αλλαγών; ή θα έλεγες ότι είσαι πιο παραδοσιακή;

Είμαι άνθρωπος των αλλαγών. Μπορεί να τα γυρίσω όλα ανάποδα σε μια στιγμή.

Πάμε στη  μουσική που υπήρχε πάντα μέσα σου… και έφτασες στο σημείο να το κάνεις και επάγγελμα αυτό που αγαπούσες περισσότερο. Έκανες θυσίες γι’αυτό και πόσο δύσκολο ήταν; Γιατί ακόμα και τώρα υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός…

Είναι πολύ δύσκολο. Φυσικά έκανα θυσίες. Έχασα στιγμές από τα νιάτα μου, από την προσωπική μου ζωή. Αλλά δεν με νοιάζει γιατί για μένα η μουσική είναι η ζωή μου… Η προσωπική μου ζωή η επαγγελματική μου ζωή, όλα μου. Η μουσική είναι η προέκταση της ψυχής μου.

Να μιλήσουμε όμως για την «παλίρροια». Πες μου όλα όσα έγιναν για να κυκλοφορήσει αυτό το νέο τραγούδι! Θέλω την ιστορία πίσω από αυτό…

Αυτό το τραγούδι είναι το πιο προσωπικό μου τραγούδι στην μέχρι τώρα πορεία μου. Το έγραψα ένα απόγευμα του περασμένου καλοκαιριού, είχα ένταση και πέρναγε όλη η ζωή μπροστά μου. Ο αγώνας για να επιβιώσω στα μουσικά δρώμενα. Η ψυχή μου ούρλιαζε στο μυαλό μου και εγώ έγραφα σαν τρελή. Οταν το ολοκλήρωσα ένιωσα μια αναστάτωση για όσα σκεφτόμουν αλλά και μια ανακούφιση που μπόρεσα να χωρέσω σε ένα τραγούδι μια ολόκληρη ζωή και την αλήθεια της ψυχής μου.

Με ποιο κριτήριο θα διαλέξεις τα τραγούδια σου; έχεις κυκλοφορήσει και στο παρελθόν αρκετά. Τι είναι αυτό που πρέπει να έχει ένα τραγούδι για σένα ώστε να το τραγουδήσεις και κατ’επέκταση να το κυκλοφορήσεις… 

Ένα τραγούδι πρέπει να με αγγίζει. Ακόμα και αν είναι ένα  “Ελαφρύ” τραγούδι. Αν με διασκεδάζει, αν με ακουμπάει μέσα μου αν μου ξυπνάει οποιοδήποτε συναίσθημα το επιλέγω.

Γράφεις και μόνη σου μουσική και στίχους. Πόσο μεγάλο προσόν μπορεί να είναι αυτό στις μέρες για έναν νέο τραγουδιστή;

Πάντα έγραφα αλλά δεν είχα το θάρρος να τα βγάλω προς τα έξω. Σε κάποια φάση που έψαχνα τραγούδια και δεν έβρισκα αυτό που ήθελα, είχα πάει στο στούντιο και συζητουσα με τον καλό μου φίλο και ενορχηστρωτή μου Δημήτρη Ντελη και του έβαλα να ακούσει ένα τραγούδι που είχα γράψει. Ο Δημήτρης μου έδιωξε κάθε ανασφάλεια και μου είχε πει ότι γράφω ωραία έτσι βρήκα το θάρρος να γράφω δικά μου τραγούδια. Το καλό με το να γράφεις μόνος σου είναι ότι αν δεν βρεις αυτό που θες απο έναν άλλο δημιουργό, μπορείς να το δημιουργήσεις μόνος σου.

Στους στίχους από την «παλίρροια» διακρίνουμε ίσως και μερικά κομμάτια από τον εαυτό σου. Ότι είσαι ένας δυναμικός χαρακτήρας και ότι ακόμα και τώρα συνεχίζεις και η προσπάθεια δεν τελειώνει ποτέ γι’αυτό που πραγματικά αγαπάς.

Γενικά στη ζωή μας δεν πρέπει να σταματάμε να προσπαθούμε για τους στόχους μας. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ο καθρέφτης μου. Αν καταλάβεις τι λέει θα καταλάβεις και εμένα.

Αν πιαστώ από τον τίτλο, έχει υπάρξει κάποια στιγμή στη ζωή σου που τα πράγματα να ήταν σαν μια «παλίρροια»; Επαγγελματικά, φιλικά, ερωτικά…  οτιδήποτε.

Παλίρροια είναι ένα φυσικό φαινόμενο που γίνεται στη θάλασσα και πάει τα νερά πάνω – κάτω. Η ζωή μου πάντα ήταν παλίρροια σε όλους τους τομείς. Αλλά νομίζω πως έτσι είναι γενικά η ζωή και αυτό είναι η μαγεία της.

Αν μπορούσες να μου πεις αυτό το διάστημα έναν στίχο από οποιοδήποτε τραγούδι σου, που σε αντιπροσωπεύει, ποιος θα ήταν αυτός;

Θα σου πω από τρία τραγούδια μου και διάλεξε όποιο θες. Θα σου πω από το “παλίρροια” το σημείο που λέει “μια ζωή αλητήρια, μια ζωή σε παλίρροια” θα σου πω από “τα καλύτερα παιδιά” που επίσης το έχω γράψει, το σημείο που λέει “είναι ήρωες που νιώσαν και το είπαν” και από το “πίστεψα – ένιωσα” που είναι σε μουσική Χρήστου Δάντη και στίχους Όλγας Βλαχοπούλου, το σημείο που λέει” μέτρησα τραύματα, τα μικρά μου τα θαύματα”

Ξεκίνησες την πορεία σου αρκετά χρόνια πριν. Σε όλα αυτά τα χρόνια που είσαι μέσα στο χώρο τι υπάρχει που έχεις δει και σε στεναχωρεί; Γιατί και η δισκογραφία έχει αλλάξει.. Δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά…

Την πορεία μου την ξεκίνησα στα τέλη του 2005 ήμουν 18 στα 19. Τώρα είμαι 32 και στη δισκογραφία επίσημα είμαι από το 2015. Με στεναχωρούν πολλά πράγματα. Η αδικία, η αναξιοκρατία, τα κυκλώματα  και πολλά άλλα που δεν λέγονται…

Πιστεύεις ότι δίνονται ευκαιρίες σε νέα παιδιά που αξίζουν ή είναι και λίγο αν είσαι τυχερός και έχεις και κάποιο «κονέ». Γιατί για να λέμε και την αλήθεια, αυτά συμβαίνουν. Όχι μόνο όμως στο δικό σου επάγγελμα, αλλά σε όλα… Δυστυχώς έτσι έχουν γίνει οι καταστάσεις.

Ναι δυστυχώς αυτή ειναι η αλήθεια. Δεν υπάρχει αξιοκρατία, είναι άνθρωποι σε θέσεις που δεν έχουν γνώσεις για να βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις, είναι χαλεποί οι καιροί και παίζονται πολλά και άσχημα παιχνιδια. Που οσοι είμαστε  “με τον σταυρό στο χέρι” συνήθως δεν επιβιώνουμε…

Μιας και μιλάμε για νέα άτομα, θα πήγαινες σε κάποιο τάλεντ σόου; Δεν ξέρω αν το έχεις προσπαθήσει βασικά, αλλά ποια είναι η γνώμη σου γι’αυτά;

Δεν θα πήγαινα όχι. Έχουν κουράσει τα τάλεντ σόου. Τα παιδιά καλά κάνουν και πάνε γιατί δεν έχουν ευκαιρίες και τα βλέπουν σαν ευκαιρία αλλά δυστυχώς κάνεις δεν κάνει τίποτα πλέον μετά τα ταλεντ σόου. Χρησημοποιούν τα παιδιά και τα κάνουν αναλώσιμα τηλεοπτικά προϊόντα.

Επίσης φαίνεσαι ένα ντόμπρο άτομο και είδα ότι στα σόσιαλ μίντια, λες ανοιχτά τη γνώμη σου για κάποια θέματα. Όπως είχες κάνει και μια ανάρτηση για το “sin boy”…  Τελικά πιστεύεις ότι πρέπει να παίρνουμε θέση ή πρέπει να κρατάμε μια απόσταση σε κάποια από αυτά που μπορεί να μας δυσαρεστούν ;

Εγώ πάντα λέω τη γνώμη μου και μου έχει στοιχήσει αυτό. Αλλά δεν με νοιάζει. Δεν αντέχω το άδικο και τις βλακειες. Είμαι τοξότης, φωτιά και σκάω. Θεωρώ ότι οι καλλιτέχνες πρεπει να έχουμε άποψη. Όταν τα λέω εγώ οι περισσότεροι συμφωνούν μαζί μου αλλά υπάρχουν και άλλοι που λένε ότι τα λέω γιατί δεν έχω πετύχει όσα ήθελα. Αλλά δεν με νοιάζει η γνώμη κανενός όταν ξέρω ότι υποστηρίζω κάτι σωστό. Θα ήθελα όμως να τοποθετούνται και καλλιτέχνες με μεγαλύτερη επιρροή και αναγνωρισιμοτητα από εμένα μπας και αλλάξει κάτι.

Μετανιώνεις για κάτι που έχεις κάνει ή έχεις πει ως άνθρωπος; Ή ξέρεις ακριβώς τι κινήσεις κάνεις και είσαι οκ με αυτό;

Δεν μετανιώνω ποτέ για τίποτα. Ακόμη και αυτά που δεν μου βγήκαν σε καλό. Γιατί έχω την τύχη να κάνω και να λέω πάντα αυτό που πρόσταζε η καρδιά μου τη δεδομένη στιγμή.

Με τους ανθρώπους πώς είσαι; Πώς θα είσαι δηλαδή στις σχέσεις σου; Δοτική ή θα κρατήσεις πρώτα μια απόσταση;

Πλέον πολύ δύσκολα βάζω ανθρώπους στη ζωή μου. Αλλά σε αυτούς που έχω στη ζωή μου τους δίνω τα πάντα. Γίνομαι χαλί να με πατήσουν οι άνθρωποι που αγαπάω.

Τι σε ενοχλεί περισσότερο στους ανθρώπους και τι είναι αυτό που σε κερδίσει παράλληλα..

Με ενοχλεί η κακία, η διθενιά, τα ψέματα. αντίθετα εκτιμάω την καλοσύνη. Κάτι τόσο απλό αλλά τόσο μεγάλο. Αγαπαω τους ανθρώπους με ενσυναισθηση, ανιδιοτέλεια, χιούμορ, εξυπνάδα, συνέπεια σε όλους τους τομείς. Ανθρώπους ειλικρινείς, με πάθος για τη ζωή. Ανθρώπους που αγαπάνε τα ζώα. Για μένα αν κάποιος είναι φιλόζωος λέει πολλά για τον χαρακτήρα του.

Τέλος, θα ήθελα να μου πεις, τι άλλο να περιμένουμε από εσένα το επόμενο διάστημα…

Σίγουρα και άλλα τραγούδια και ευελπιστώ σύντομα να έχω κλείσει και τις λαιβ εμφανίσεις μου. Τα νέα μου μπορείτε να τα μαθαινετε και στα σοσιαλ μίντια μου.

Και να κλείσουμε με μια ευχή για όλους τους νέους που προσπαθούν και προσπαθούν ξανά και τους κλείνουν πόρτες, αλλά δεν το βάζουν κάτω.

Ακριβώς αυτό να κάνουν. Να συνεχίζουν να προσπαθούν και να μην τους σταματάει τίποτα. Να έχουν όλοι οι άνθρωποι στόχους στη ζωή τους. Η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς στόχους. Να προσπαθούν να κάνουν τον εαυτό τους καλύτερο σε όλους τους τομείς. Να δουλεύουν σκληρά γιαυτα που αγαπούν και να μην επαναπαύονται ποτέ. Και το κυριότερο, που το λέω για να το ακούω και εγώ, είναι να κάνουν υπομονή.

Ευχαριστώ πολύ!

Εγω ευχαριστώ!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here