Ο Μάκης Δημάκης είναι ένας από τους πιο αγαπημένους τραγουδιστές των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, με επιτυχίες που όπως φαίνεται, θα μείνουν διαχρονικές. 

Ο ίδιος έχει δουλέψει αρκετά, ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη και μετά από αρκετά χρόνια κατέληξε να κερδίσει και ολόκληρη την Αθήνα, μιας και τις περασμένες σεζόν, κάνει πραγματικά χαμό στο Βοτανικό. 

Έτσι συνεχίζει και φέτος, με όπλο τη δυναμικότητα της φωνής του, αλλά και των σουξέ τραγουδιών του, που δεν υπάρχει κάποιος που να μην τραγουδάει στο πλευρό του κάθε βράδυ. 

Συνάντησα το Μάκη λίγο πριν βγει στη σκηνή. Απλός, καλοσυνάτος… Πατάει σταθερά και ξέρει τι ακριβώς κάνει. Ένας τραγουδιστής χαμηλών τόνων, μιλάει πάντα από τη δουλειά του και είναι ένας τραγουδιστής που αξίζει να ακολουθείς, για αυτή τη μεγάλη του πορεία στο χώρο και τις επιλογές του. 

Μάκης Δημάκης! Να αρχίσουμε γρήγορα και να μπούμε κατευθείαν στο κλίμα των γιορτών! Σου αρέσει αυτή η περίοδος; 

Βεβαίως να αρχίσουμε και να σου πω ότι μου αρέσει πάρα πολύ! Δεν μου αρέσει τόσο πολύ το καλοκαίρι και αγαπώ ιδιαίτερα τις γιορτές, γιατί όλοι κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας κι αυτό βγαίνει περισσότερο αυτές τις μέρες! Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά είναι και πιο ωραίο το να μπορέσεις να κάνεις δώρα, από το να πάρεις! Το να δίνεις, το ευχαριστιέσαι περισσότερο. 

Είναι και λίγο νοσταλγικά θα έλεγα…

Ναι, συμφωνώ. Εκεί στην αλλαγή του χρόνου με πιάνει λίγο μια νοσταλγία. Κάνω και έναν απολογισμό. Αλλά μέχρι να φτάσει εκείνη η μέρα, είναι η πιο καλή περίοδος για όλους! 

Αν μπορούσες να κάνεις ένα πισωγύρισμα στη μνήμη σου, θα μου έλεγες κάποια αγαπημένα Χριστούγεννα; 

Καλά σίγουρα σαν τα παιδικά Χριστούγεννα, δεν υπάρχει κάτι άλλο καλύτερο! Οικογενειακά πολύ και στολίζαμε το δέντρο με πράγματα που υπήρχαν στο σπίτι σαν στολίδια, γιατί προέρχομαι από μια εργατική οικογένεια! Αλλά μοναδικές στιγμές. Και θυμάμαι ότι οι γονείς μου πάντα μου έκαναν ένα πολύ καλό δώρο τότε. Που και πριν μερικά χρόνια, τα είχα ακόμα στο σπίτι μου! Τόσο γερά παιχνίδια ήταν εκείνα! Αντιλαμβάνεσαι ότι νιώθω full από ωραίες παιδικές αναμνήσεις… 

Τα παιδιά πάντως σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με τα παιδιά στη γενιά σου ή τη δικιά μου… 

Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο πρέπει να προσαρμοζόμαστε και με τις συνθήκες που έρχονται. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι’αυτό. Όμως κάθε γενιά έχει τα καλά της και τα κακά της. Τώρα ένα παιδί 4 χρονών παίρνει δώρο tablet! (γέλια) Δεν μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό, αλλά να προσαρμοστούμε και να διαχειριζόμαστε την εποχή και τα αντικείμενα της εποχής, ακριβώς όπως πρέπει. Να μην υπερβάλλουμε. 

Πάμε τώρα σε ένα γιορτινό σχήμα, αυτό του Βοτανικού! Τι γίνεται εδώ; 

Λοιπόν! Καταρχάς αν έρθει κάποιος εδώ, θα πρέπει να έχει διάθεση μόνο για να χορέψει! Από ένα σημείο και μετά όποιος ανεβαίνει στην πίστα, δεν κατεβαίνει. Είναι έτσι η δομή του και η ψυχοσύνθεσή μας, που το φτιάξαμε ακριβώς, για να διασκεδάζουμε μόνο και να χορεύουμε. Δουλέψαμε πολύ πάνω σε αυτό, βάλαμε τον εαυτό μας και το απολαμβάνουμε. Οπότε πιστεύω ότι το απολαμβάνει κι ο κόσμος! 

Ένα χαρακτηριστικό που έγινε εδώ τους τελευταίους μήνες; 

Δεν θυμάμαι κάποιο συγκεκριμένο για φέτος, αλλά κάθε φορά γίνεται και κάτι αστείο, είτε πάνω στην πίστα, είτε στο καμαρίνι που μαζευόμαστε. Πάντως πέρσι, θυμάμαι είχε έρθει ένας τύπος με μακριά μαλλιά και χόρευε κάπως περίεργα με το σήμα στα δάχτυλα των ροκάδων (γέλια) και τραγουδούσε το “Κανείς δεν είναι κανενός”! (γέλια) Φαινόταν ροκάς και μου άρεσε πολύ που είδα και ανθρώπους που ακούνε διαφορετική μουσική να τραγουδάνε και να περνάνε καλά με το πρόγραμμά μας. 

Νομίζω ότι κι εσύ ως Μάκης Δημάκης τραβάς τους πάντες… Θα έρθουν να διασκεδάσουν σε εσένα. Το έχω ακούσει κι εγώ από φίλους μου, που δεν ακούν τέτοια μουσική, ότι θα πήγαιναν να σε δουν! 

(γέλια) Τους ευχαριστώ κι η αλήθεια είναι ότι μου το είχε πει κάποτε κάποιος αυτό. Ότι: ” δεν σε έχω ακούσει ποτέ, αλλά σε ξέρω! Ξέρω το όνομά σου, αλλά μπορεί να το έχω ακούσει επειδή να είσαι και καλός και θα έρθω να σε δω αν και δεν έχω πάει ποτέ στη ζωή μου στα μπουζούκια!” (γέλια)Του είπα ευχαριστώ και τον περίμενα να έρθει… Ήταν από τη Θεσσαλονίκη! Καλό είναι να σε αποδέχονται διαφορετικοί άνθρωποι…

Νομίζω ότι ταυτίζονται και με τα τραγούδια σου. Τους πονάει ο στίχος και τους ξεσηκώνει επίσης… 

Η αλήθεια είναι ότι ο στίχος ο ελληνικός μας εκφράζει περισσότερο. Έλληνες είμαστε κι η πλειοψηφία θέλει να εκφραστεί μέσα από αυτόν. Είναι διαφορετικό να πεις “i love you” και διαφορετικό να πεις “σ’αγαπώ”. Οπότε αντιλαμβάνεσαι και εσύ, ότι όσο μεγαλώνουν και ωριμάζουν οι άνθρωποι ακούνε περισσότερο τα ελληνικά! 

Τι λείπει από το ελληνικό τραγούδι στις μέρες; 

Δεν θα έλεγα ότι λείπει κάτι, απλώς τώρα με το ίντερνετ και που ταξιδεύει η πληροφορία τόσο γρήγορα, έχουμε από όλα και έχουμε πολλά! Ευελπιστώ ότι στο μέλλον, θα έχουμε ακόμα καλύτερες παραγωγές και στην ποιότητα του ήχου. Να γίνεται απλά προσεγμένη δουλειά και να την ευχαριστιούνται όλοι. Από τον ηχολήπτη μέχρι τον συνθέτη και τον παραγωγό, αν και στο τέλος θα φτάσει mp3 στα αυτιά μας και σε ένα κινητό. Ίσως αυτό να είναι το μόνο άδικο για μένα… Αλλά προσαρμοζόμαστε. 

Αφού το πήγαμε εκεί, να πούμε ότι πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησες και τον πρώτο ολοκληρωμένο σου δίσκο. Η δισκογραφία δεν είναι όπως ήταν προφανώς. Έχει περάσει σε έναν άλλο βαθμό… 

Ναι ο πρώτος ολοκληρωμένος κυκλοφόρησε τώρα, ενώ το 2005 είχα βγάλει ακόμα ένα σινγκλάκι με άλλα τραγούδια. Τώρα πια τα τραγούδια κατεβάζονται από το ίντερνετ. Χάνεται η μαγεία του να έχεις έναν δίσκο στα χέρια σου. Κάποτε όμως παραπονιόμασταν γιατί χάθηκε το βινύλιο… Όπως είπαμε, προχωράνε οι καιροί και πρέπει να προχωρήσουμε κι εμείς. Πάντα κάτι θα μας λείπει, αλλά πάντα κάτι νέο θα έρχεται για να ασχοληθούμε! 

Είσαι άνθρωπος που θα κοιτάξει το παρελθόν;

Όχι! Και λάθος να κάνω, θα το στηρίξω και θα πω ότι αυτό έπρεπε να γίνει εκείνη τη στιγμή. Δόξα τω Θεό τα πράγματα πηγαίνουν καλά στη ζωή μου και θα ήταν αχάριστο να πω αν έκανα κάτι άλλο θα ήταν καλύτερα. 

Μετανιώνεις; 

Λάθη κάνουμε όλοι και φυσικά και μετανιώνω. Το καλύτερο είναι πάντα να το καταλαβαίνεις, να βλέπεις τα τωρινά δεδομένα που έχεις μπροστά σου και να πηγαίνεις με βάση αυτά, ώστε να μη κάνεις ξανά τα ίδια.

Να επανέλθω στα τραγούδια και να ρωτήσω αν τελικά αυτή η “καψούρα” θα μείνει για πάντα στα τραγούδια! (γέλια) 

(γέλια) Η πλειοψηφία των ελληνικών τραγουδιών είναι όλα ερωτικά και έχουμε έναν ξεχωριστό τρόπο να τα ευχαριστιόμαστε. Δεν υπάρχει έλληνας που να μην τραγουδάει. Οπότε όχι, δεν θα φύγει ποτέ. Είναι η μουσική και τα μπουζούκια κομμάτι δικό μας και της κουλτούρας μας από τα αρχαία χρόνια. 

Ποια είναι η σχέση σου με την “καψούρα”; 

Όπως είναι με όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν τραγούδια που μπορεί να δεθώ μαζί τους τώρα, ή να μου θυμίσουν πράγματα από το παρελθόν μου. Ακόμα και κάτι ουτοπικό μπορώ να το συνδέσω στη φαντασία μου. Υπάρχουν μουσικές φράσεις που θα δεθώ και θα “μπω” στο τραγούδι και θα το ζήσω άμεσα! Θα πονέσω! 

Από όλα τα τραγούδια που έχεις πει, ποιος στίχος θα έλεγες σου ταιριαζει τώρα; 

Σίγουρα δεν θα σου έλεγα το “Σήμερα είναι η μέρα μου, πέταξα τη βέρα μου” (γέλια) ούτε το “Κανείς δεν είναι κανενός”… Θα σου έλεγα τους στίχους από το καινούργιο μου τραγούδι το “Ζήσε εκεί που ονειρεύεσαι” που με ταξιδεύει, είναι πολύ ερωτικό. Μπαίνω μέσα σε αυτό και από τη μουσική του. 

Κυκλοφόρησε, λοιπόν, και το καινούργιο σου τραγούδι… Πες μου λίγα πράγματα γι’αυτό. 

Η μουσική είναι του Κυριάκου Παπαδόπουλου κι οι στίχοι του Ηλία Φιλίππου. Το είχαμε γράψει καιρό και βγήκε τώρα κι η αλήθεια είναι ότι ονειρευόμουν πώς θα το λέω στη σκηνή! Πηγαίνει πολύ καλά, το αποδέχτηκε ο κόσμος και είναι μια διαφορετική πρόταση από εμένα. Και ήθελα να δώσω στον κόσμο ένα διαφορετικό χρώμα ως Μάκης.

Ονερεύεσαι; 

Φυσικά. Αν σταματήσεις να κάνεις όνειρα, σταματάς και να ζεις. 

Ποια είναι η κινητήριος δύναμή σου; 

Η σταθερότητα που έχω οικογενειακά και στα προσωπικά μου. Αυτό μου δίνει δύναμη. Όταν είμαι εκεί καλά, πηγαίνω καλά και στη δουλειά. Πάντα θεωρούσα ότι οι άντρες πρέπει να είναι πετυχημένοι σε όλα τους τα πόστα. Είτε είναι γονιός, είτε είναι γιος, είτε είναι ανιψιός, είτε σύζυγος. Πρέπει παντού να πετυχαίνεις και στη συνέχεια θα πετύχεις και στη δουλειά σου. 

Ξεκίνησες από τη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν διαφορές με την Αθήνα; 

Τώρα θα στα πω όλα! (γέλια) Είναι πιο κλειστός ο κύκλος που δουλεύω, οπότε είναι πιο φιλικό και το επίπεδο που συναναστρέφομαι. Εκεί που τραγουδάς θα δεις περισσότερους φίλους και θα έχετε οικειότητα μεταξύ σας. Θα είσαι στο “χώρο” σου. Ο κόσμος ότι παίρνει, δίνει!  Η Θεσσαλονίκη είναι η γενέτειρα μου, οπότε αντιλαμβάνεσαι, ότι εκεί θα μαζευτούμε και διαφορετικά. Και μου έλεγαν χαρακτηριστικά: ” τώρα που θα κατέβεις Αθήνα, θα χορέψουν όπως χορεύουμε και εδώ; ” (γέλια) Και από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στο Βοτανικό και λέω την πρώτη ρούμπα, ανέβηκαν όλη στην πίστα. Οπότε ο κόσμος θέλει να χορέψει. αν το βρεις αυτό, δεν υπάρχει καμία διαφορά. 

Άργησες να κατέβεις Αθήνα όμως… 

Έκανα υπομονή. Ξέρεις να δώσουμε ακόμα λίγο, να ωριμάσουμε περισσότερο και να πατήσουμε γερά στο σκαλί όταν έρθουμε ως ομάδα. Δεν ξέρω αν με περίμεναν ή όχι, το θέμα είναι όμως ότι τώρα είμαστε εδώ και περνάμε όλοι καλά. 

Ας πιαστούμε από τους τίτλους των δύο προηγούμενων τραγουδιών και ας βγάλουμε μία ερώτηση. Πρώτα πάμε στο “Σήμερα είναι η μέρα μου”. Εσένα πότε είναι η μέρα σου; 

Κάθε μέρα. Αν σκεφτείς κι όλα αυτά που λέγαμε. Ότι μετά από τόσα χρόνια δουλειάς, κατάφερα να είμαι στο Βοτανικό και να διασκεδάζω κάνοντας αυτό που αγαπώ… 

“Έρωτας είσαι”. Πώς είναι ο Μάκης Δημάκης όταν είναι ερωτευμένος; (γέλια)

Έχω πιο πολύ όρεξη. Έτσι, όπως όλοι! Το θέμα είναι όταν φεύγει η όρεξη τι κάνεις (γέλια) Δεν νομίζω ότι αλλάζω τόσο πολύ. Τώρα το σκέφτομαι που το συζητάμε. Και προσπαθώ να αδυνατίσω λίγο το πρώτο διάστημα μόνο… (γέλια) 

Τελειώνουμε σιγά, σιγά και να σε ρωτήσω αν πιστεύεις στην τύχη…

Η τύχη είναι απαραίτητη σε ό,τι κι αν κάνεις. Αλλά όταν έρθει, πρέπει να έχεις κι εσύ το πεδίο έτοιμο και δουλεμένο, για να έρθει και να δέσει. Το ένα μόνο του δεν γίνεται… 

Καθώς μεγαλώνεις και βλέπεις ότι περνάει ο χρόνος, κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και λες “μεγάλωσα”; 

Έτσι όπως το θέτεις το έχω σκεφτεί ήδη ότι μεγάλωσα! (γέλια) Όχι, θεωρώ ότι οι άνθρωποι είναι ωραίο να μεγαλώνουν και να μην προσπαθούν να δείχνουν νεότεροι από αυτό που είναι. Μπορείς να δείχνεις ωραίος και να είσαι περιποιημένος και λίγο μεγαλύτερος! Πιστεύω στην ομορφιά των γηρατειών, γιατί έχουν σοφία και εμπειρία. Όλες οι ηλικίες έχουν τις χάρες τους.

Τι σε φοβίζει; 

Δεν θέλω καθόλου τις αρρώστιες και δεν μπορώ να βλέπω κάποιον να πονάει. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν και κάποια μέρα απλά να κοιμούνται ήρεμα στο κρεβάτι τους! Δεν θέλω τον πόνο!

Μια ευχή για το νέος έτος; 

Αυτό που εύχομαι πρώτα από όλα είναι εμείς οι ίδιοι, να εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε. Αν εκτιμήσουμε τον τόπο μας, θα τον έχουμε και παραπάνω. Αγάπα αυτό που έχεις, για να έχεις ό,τι αγαπάς. Αν θα το καταφέρουμε αυτό, θα περάσουμε και καλύτερα και ομορφότερα. Υγεία και χαρά σε όλους!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here